Kaaskop

17 – 05 -2010.

Ik doe mee aan een auditie voor een spotje voor Kaas. Ik heb al een paar auditie gedaan. Ik kan geen zinnen onthouden. Dat is afasie. De ‘automaat’ van geleerde zinnen werken niet. Dat is zelfs  met kinderliedjes. Ik kan dit niet meer. Elke keer denk ik dat wel kan, maar dat is niet zo. Ik ga nog een keer onder hypnose. Ik heb het gevoel dat er ergens zitten nog liedjes en teksten in mijn pan. Wat een heimwee, naar praten.

Met een ruim tweeënhalf jaar met afasie, kan ik nog steeds meer onthouden. Ik heb met drie dagen terug, de tekst begonnen met bestudeerd. Drie dagen! Vandaag  moet ik 3 zinnen onthouden. Dat is 1 zin per dag. Waar begon ik aan. Ik speel een Westfries boer. In  Noord-Holland praten langzaam. Dat is mooi mee genomen. Deze klank is voor mij makkelijk. Nou de woordjes. Ik lees de tekst in mijn hoofd.

Ik mag spelen met Marit van Bohemen. Een mooie lange blonde dame. Zij speelt het ‘stuk’ kaas. Je is aardig en dat help mij met het onthouden. Nog niet terug had ik in een auditie en vroeg het castingbureau mijn naam. Ik heb mijn adres geven. Deze vragen gaan ook nog op camera. De gezichten van het bureau zijn makkelijk te lezen dan ik kan lezen de teksten. Maar toch met langzaam beter.

Mijn collega Marit vroeg wat afasie is. Ik vind het prettig om afasie uitleggen en vooral uitleggen ‘mijn’ afasie. Dit een tekst die heb vaker gedaan.

Deze kaasauditie is in Amsterdam-west. Ik heb een parkeerplaats, vlak waar ik moet zijn. Het is mooi weer, dit gaat goed, een parkeerbonnetje, en nu 3 zinnetjes met Marit.

De communicatie van de parkeerpaal, waar je geld in stort, heb ik ruzie.

De paal  vraag wat voor welke dag is het.  De paal weet niet welke dag is?

Verder wil de paal vertellen een uur, dag of op zondag kost. Ik begin al zenuwachtig te worden. Ik was op tijd, maar dat bonnetje moet in de auto achter de autoraam en niet  een bon ervoor. Twee jonge vrouwen helpen. “Dit is heel gemakkelijk”. Ze duwen knoppen en draaien aan de paal. “Hoe laat wil u staan”. Ik zeg een uur. Heb een uur gezegd of drie uur? € 6 is wel veel. Mijn bankpas werkt niet, dan maar munten, dat kan ook. De paal wil eerst hou lang wil je staan en wil de paal geld zien. Vroeger was deze paal makkelijker. Je zet geld er en er verteld hou lang mag je staan.

Elke afasie, dyslexie, analfabeet en Japaner, krijgt een bon in Amsterdam-west. Misschien is dit bedoeling. De paal vroeg ook mijn autonummer!! Echt waar, niet gelogen. Ik kijk al om heen of te bananasplit grap komt. De dames vonden dat ook raar. Ik heb niet genoeg munten. Mijn dames, dat ‘mijn’ mag ik nu wel zeggen na 10 minuten, geven extra geld.  Ik ren nu naar de auditie.

Ik kom met een rode kop binnen. Die kop stond goed voor een rol als boer.