AH & aha
Ik had een ‘aha’ in de supermarkt. Dan bedoel ik niet AH van Appie Heijn, maar een aha dat ik iets snap. Aha kan je goed in mijn gezicht zien. Dom kijken, is mijn specialiteit. Ik ben mimespeler geweest, in mijn vorige leven. ‘Aha’ beschrevenen op papier is nog lastig. Ik doe mijn best. Sinds ik afasie heb, heb ik veel ‘aha’s. Ik snap iets! AH is iets anders. AH snap ik vaak niet. Wat ik in de AH niet snap is; winkelkarretjes die alleen met plastic muntjes, met geld, 50 eurocenten, 1 euro en bij de kassa, Jokers, airmails, zegeltjes met 35%, bonuskaart, koopzegels, wippies, smurf, voetbalkaartjes.
Het AH is iets heel anders dan aha! Snapt u het nog. De wereld van Kuifje in het land van Afasie. In dit land gebeurd altijd weer iets.Dit is zwarte afasiehumor.
Nu heb ik weer oorlog met een boodschappenkarretje. Ik vond het altijd gezellig, als iemand het karretje van mij overneemt. Hiervoor hoeft iemand niets te kunnen praten. Van de tijd van de gulden. Een gulden in de lucht en de ander weet dat hij een karretje glimlachend wil overnemen van mij. Dat is communicatie en gezellig. Jammer dat nieuwe karretjes niet zo werkt. Nu met verschillende munten, vijftig euro cent, een euro en zelfs met plastic muntjes . Ik heb een keer voor vijftig eurocent het karretje overgenomen. Daarna kwam ik erachter, dat ik ben genept . In dit karretje zat een plastic muntje. Niemand vraagt natuurlijk iemand nog eens: “Een karretje overnemen?” In de tijd van de guldens een gulden in de lucht steken en een karretje overnemen, dat kan ook zelf een buitenlander en ook afasie. Iedereen kan gezellig meedoen.
De euro is, zo wie zo, minder gezellig. Dit geld heeft niet met leuke namen. Al is weg; een heitje, een piek, een geeltje, een daalder, een snip, gaan maar door. Euro duur en niet gezellig. Afasie is eigelijk soort buitenland met verschillende muntjes in je karretje. Ja dag, toedeloe.
Ik heb meestal een paar muntjes van 50 eurocent in mijn zak. Mijn geld is in mijn rugzak. Die laat mijn tas niet in mijn karretje zitten. Ik ben al een boodschappentas kwijt. Dat gebeurd mij niet nog een keer. Wat ook gebeurd is dat iemand de boodschappen in mijn karretje doet. Eerlijk gezegd heb ik dat ook wel eens gedaan. Vandaag heb ik in mijn karretje plotseling appels, bananen. Die wilde ik niet. Ik weet niet wat ik moet doen. De collega boodschappers is weg.
Alle spullen die niet van mij zijn, heb ik weer teruggezet. Ik ben een amateur vakkenvuller. Heb ik toch nog werk. Aan de kassa zie ik dat er zelfs een vreemde tas aan het karretje aan de haak zit. Het moet niet nog gekker worden. Deze tas heb ik terug gegeven aan de informatie balie.
De AH snap ik niet altijd. Maar vandaag! Vandaag ben ik met vijftig eurocent in een boodschappenkarretje de AH ingaan en met het terugzetten van het karretje kwam er euro uit! Aha!! Een euro! Toch gezellig in de AH, al snap ik niet alles.